Hashimoto, niedoczynność tarczycy – brakujące ogniwo

Hashimoto i niedoczynność tarczycy to w obecnych czasach cicha epidemia.
Choroby tarczycy i autoimmunologiczne zajmują obecnie 3 miejsce na liście przewlekłych chorób, tuż za chorobami układu krążenia i nowotworami.
Co więcej wielu chorych latami żyje w nieświadomości, bez właściwej diagnozy lub jest nieskutecznie leczonych.
Co gorsza, w znakomitej większości przypadków pierwotna przyczyna nie leży w samej tarczycy.
Choroby tarczycy, jak wiele innych mają swoją przyczynę.
Przepisywanie syntetycznych hormonów bez zaadresowania przyczyny złej pracy tarczycy powoduje, że po chwilowej poprawie, ponownie pojawiają się dolegliwości chorobowe pomimo nawet idealnego poziomu hormonów we krwi.

Hashimoto, niedoczynność tarczycy - brakujące ogniwo

Już Hipokrates mówił „Wszelka choroba ma źródło w trzewiach”.
2,5 tysiąca lat później zaczynamy na nowo odkrywać jak prawdziwe to było stwierdzenie.
Niedoczynność tarczycy i choroba Hashimoto nie jest tu  bynajmniej wyjątkiem.
Zaburzenia funkcji jelit mogą osłabiać funkcję tarczycy powodując jej niedoczynność lub wywołać chorobę Hashimoto, a z kolei osłabiona funkcja tarczycy może prowadzić do stanów zapalnych i nieszczelności jelit, co pokazuje schemat:
Hormony tarczycy a jelitoOś jelita-tarczyca-system immunologiczny

Jedną z podstawowych funkcji jelit jest zapobieganie przedostawaniu się do krwiobiegu obcych substancji.
Wszystko co nie jest trawione, powinno być wydalone.
Jelita są również częścią układu immunologicznego. To właśnie w błonach śluzowych jelit znajduje się większość komórek układu odpornościowego.
Tkanka limfatyczna związana z błonami śluzowymi przewodu pokarmowego zawiera ponad 70% ogółu limfocytów i tworzy system odpornościowy zwany układem GALT (gut associated lymphoid tissue).

System GALT zawiera kilka rodzajów tkanki limfatycznej, która przechowuje komórki odpornościowe takie jak makrofagi i limfocyty T i B, które wytwarzają przeciwciała przeciw antygenom, cząsteczkom rozpoznawanym przez układ odpornościowy jako potencjalne zagrożenie.

Problemy zaczynają pojawiać się wówczas, jeśli którekolwiek z funkcji ochronnych jelit przestają spełniać swoją funkcję.
Kiedy błona jest uszkodzona, powstaje nieszczelność a do krwiobiegu przedostają się substancje, które nie powinny tam się znaleźć.
Efektem jest odpowiedź autoimmunologiczna i permanentne stany zapalne.
Ścianki przewodu pokarmowego są wyścielone nabłonkiem i pokryte kosmkami, które wysysają do krwi składniki odżywcze.
Normalnie błona śluzowa jelit jest barierą ochronną przed przedostawaniem się do krwi większych partykuł – potencjalnie szkodliwych cząsteczek takich jak antygeny, prozapalne białka, toksyny, złe bakterie, gluten, niestrawione resztki pokarmu. Czyli wszystko to co powinno pozostać w jelitach i zostać wydalone.
Do tego często dochodzi zanieczyszczenie jelit, złogi, słabe wchłanianie substancji odżywczych, witamin, minerałów, pierwiastków śladowych i nawet przy suplementacji mogą występować braki.

nieszczelne jelita

źródło draxe.com

Badania wykazują, że  agresja autoimmunologiczna odgrywa zasadniczą rolę w rozwoju chorób autoimmunologicznych, takich jak Hashimoto.

Wiadomo również, że hormony tarczycy mają silny wpływ na stan błony śluzowej żołądka i jelit.
Wykazano, że  hormony T3 i T4 chronią śluzówkę jelit nieprawidłowościami w jej obrębie wywołanymi stresem.
Zaobserwowano również, że przy wrzodach żołądka występuje nieprawidłowy poziom hormonów T3 i T4.
Podobnie, hormon uwalniający tyreotropinę (TRH) i hormon tarczycy (TSH) wpływają na system GALT.
T4 zapobiega nadmiernej ekspresji limfocytów śródmiąższowych jelit (IEL) będących powodem stanów zapalnych jelita.

Oś flora bakteryjna jelit – tarczyca 

Jest bardzo mało wiedzy na temat, że korzystne bakterie jelitowe pomagają przekształcać nieaktywny T4 w aktywną formę T3.
Duża ilość hormonów T4 jest przekształcane w przewodzie pokarmowym. Do konwersji T3S i TSAC potrzebne są enzymy dejodynazy.
Enzymy dejodynazy to podstawowe punkty kontrolne komórkowej aktywności tarczycy, które określają wewnątrzkomórkowe „włączanie” i „wyłączanie” hormonów tarczycy. Dejodynaza odszczepia cząsteczkę jodu i wówczas następuje konwersja T4 do T3.
O dejodynazie wie mało który lekarz, co specjalnie nie dziwi bo w 2 tomach endokrynologii ogólnej i klinicznej o dejodynazie wspomina się w paru krótkich, mało istotnych zdaniach.

Ponieważ aktywność enzymów dejodynazy i transportu T4 i T3 do komórek wyznacza stężenie hormonów w tkankach i komórkach tarczycy, a nie w surowicy, wyniki badań stężenia T3 i T4 w surowicy mogą nie koniecznie przewidzieć prawdziwy wynik poziomu hormonów tarczycy w różnych warunkach fizjologicznych na poziomie komórkowym.

Za produkcję dejodynazy odpowiedzialny jest enzym sulfataza, produkowany przez bakterie jelitowe.
Dysbakterioza jelitowa, nierównowaga między patogennymi i korzystnymi bakteriami, znacznie zmniejsza konwersję T3S i T3AC do T3.
Jest to zasadniczy powód, dla których osoby o złej funkcji jelit mogą mieć objawy chorób tarczycy, przy wynikach laboratoryjnych nie odbiegających od normy.

Stany zapalne jelit również obniżają T3 poprzez podniesienie poziomu kortyzolu.
Kortyzol zmniejsza stężenie T3 i jednocześnie zwiększa poziom nieaktywnego T3.

Badania wykazały również, że ściany komórkowe bakterii jelitowych, zwane lipopolisacharydami (LPS), negatywnie wpływają na metabolizm tarczycy poprzez:

Obniżenie poziomu hormonów tarczycy
Usypiając receptory hormonów tarczycy
Zwiększając ilość nieaktywnych
Obniżając TSH
Zwiększając podatność na autoimmunologiczną chorobę tarczycy

Inne zależności na osi układ pokarmowy – tarczyca

Niedobór kwasu żołądkowego zwiększa m.in przepuszczalność jelit powodując stany zapalne, refluks, nieprzyswajanie składników odżywczych, niewytaczające wydzielanie żółci.

Badania wykazały związek pomiędzy niedoborem kwasu żołądkowego a autoimmunologicznymi chorobami tarczycy.

Zaparcia również zaburzają gospodarkę hormonalną, powodując wzrost stężenia estrogenów, co z kolei ma wpływ na globulinę wiążącą  tyroksynę (TGB) powodując zmniejszenie ilości wolnych hormonów tarczycy.
Z drugiej strony obniżone funkcjonowanie tarczycy spowalnia czas tranzytu treści pokarmowej, powoduje zaparcia, stany zapalne i obniżenie wchłaniania.

Wreszcie, spowolnienie pracy pęcherza żółciowego zakłóca prawidłowy detoks wątroby i zmniejsza wydzielanie hormonów a niedoczynność tarczycy powoduje zmniejszenie przepływu żółci

Leczenie chorób tarczycy w tym Hashimoto

Wszystko wskazuje wyraźnie, że nie można mieć zdrowej tarczycy bez prawidłowej funkcji przewodu pokarmowego i nie można mieć zdrowych jelit bez prawidłowo funkcjonującej tarczycy.
By przywrócić równowagę na osi jelita-tarczyca należy zająć się jednocześnie obydwoma problemami.

Tematu leczenia jelit i przywracania ich prawidłowej funkcji nie można ująć w kilku zdaniach.
Ale pierwszym krokiem powinno być wykrycie, co powoduje zaburzenia w ich funkcjonowaniu.
Mogą to być stany zapalne, dysbakterioza, nietolerancja pokarmowa, stres i inne czynniki.
Kolejnym krokiem powinno być usunięcie przyczyn a następnie przywrócenie właściwej bariery jelitowej.

Wpływ hormonów tarczycy na jelita jest jednym z powodów do zaleceń, by osoby z utrzymującą się wysokim TSH i nieprawidłowym poziomem T4 i T3 przyjmowały hormony zastępcze.
Niski poziom hormonów tarczycy znacznie utrudnia gojenie się jelit, a przewlekłe stany zapalne w obrębie jelit w tym nieszczelne jelito są powodem wielu innych chorób, nie tylko Hashimoto i niedoczynności tarczycy.
Doprowadzenie do homeostazy przewodu pokarmowego powinno być pierwszym, najważniejszym krokiem w leczeniu tych chorób.

Pozostałe piśmiennictwo
Stockigt, JR and Baverman LE. Update on the Sick Euthyroid Syndrome. Diseases of the Thyroid. Humana Press, Totowa, NJ, 1997, strony 49-68

Przeczytaj także...

loading...
  • Konopna Farmacja Poznań

    Polecam produkty z konopi szczególnie ekstrakt CBD ……

%d bloggers like this: