Kobylak czyli szczaw kędzierzawy – najlepszy antybiotyk z łąki

Kobylak (Rumex crispus L.) to wszędobylskie ziele rosnące na łąkach i terenach podmokłych o cudownych wręcz właściwościach skutecznie działających przeciwko wszelkiego rodzaju bakteriom chorobotwórczym w tym salmonelli.
Warto trzymać go w domowej apteczce – sprawdzi się lepiej niż farmaceutyki przy zakażeniach bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych przewodu pokarmowego, stanach zapalnych, biegunkach, wymiotach, zatruciach, nieżytach żołądka i jelit.

Kobylak właściwości zastosowanie

Surowce lecznicze kobylaku w postaci korzenia, nasion i ziela można kupić w sklepach zielarskich za parę groszy, niestety ze względu na chore unijne przepisy, na opakowaniach ziół zabronione jest umieszczanie informacji o właściwościach leczniczych i zastosowaniach.

Kobylak jest bliskim krewnym szczawiu zwyczajnego, zwany również szczawiem kędzierzawym lub szczawiem końskim.
W starożytności stosowano go głównie przy wszelkiego rodzaju chorobach przewodu pokarmowego, zatruciach, chorobach krwi, szkorbucie a nawet ukąszeniach skorpionów.
Użyteczny też był często w żółtaczce i jako środek tonizujący, zarówno dla żołądka, jak i całego organizmu.

Przyrodnik polski ksiądz Krzysztof Kluk w „Dykcyonarzu roślinnym” pisał, iż odwar z korzeni szczawiu kędzierzawego stosowano w XVIII wieku przy biegunce, błonicy, chorobach skórnych i żółtaczce, a zewnętrznie do obmywania w chorobach skórnych u zwierząt.

Korzenie kobylaku gotowane w wodzie lub surowe stosowano w chorobach skórnych, zaś gotowane w winie jako płyn do płukania ust w bólu zębów i chorobach uszu.

Maści przyrządzano przez gotowanie korzeni  w rozcieńczonym occie do momentu zmiękczenia włókien celulozowych, a następnie roztarcie otrzymanej papki ze smalcem świńskim na jednolitą masę.
Kobylak zaliczany jest do grupy surowców wykorzystywanych m.in. jako źródło cynku i witaminy A w leczeniu chorób skórnych, objawiających się zaczerwienieniem oraz zmianami wypryskowymi, wspomagająco w leczeniu łuszczycy .

Kobylak czyli szczaw kędzierzawy - najlepszy antybiotyk z łąki

Szczaw kędzierzawy przynosi ponadto pozytywne efekty w hamowaniu destrukcji wywołanej procesem nowotworowym w ludzkim organizmie – używany jako alternatywny, tonizujący środek w osłabieniu spowodowanym nekrozą tkanek, zmianami w narządach wewnętrznych.

Ze względu na zawartość garbników kobylak jest stosowany chętnie w pediatrii jako środek przeciwbiegunkowy szybko zmniejsza nasilenie biegunki lub zatrzymuje, działa ściągająco na błonę śluzową jelita grubego.
Ponadto hamuje rozwój drobnoustrojów patogennych, m.in. antybiotykoopornych, zmniejsza stany zapalne
i drobne krwawienia błony śluzowej jelit oraz unieczynnia toksyny bakteryjne i inne szkodliwe produkty przemiany materii.
Niezwykle skuteczny jest napar z nasion i liści kobylaka w ostrym zakażeniu bakteryjnym – czerwonce, wywoływanym przez kilka gatunków pałeczek z rodzaju shigella.

Kobylak odżywia organizm i oczyszcza krew z obecnych w niej różnych substancji toksycznych.
Spożywanie go, zwłaszcza w okresie wiosenno-zimowym, dostarcza organizmowi ludzkiemu cennych substancji odżywczych, takich chociażby jak witamina C, tłuszcze, białka, duże ilości azotu, wapnia, fosforu, żelaza, sodu i manganu.

Korzenie szczawiu kędzierzawego mogą być stosowane w różnych schorzeniach, takich na przykład jak choroby reumatyczne, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, jako środek ściągający w hemoroidach, a nawet w krwawieniach wewnętrznych w tym z płuc.

Jego brązowe jak gryka ziarenka leczą anemię, niedokrwistość, sprawdzają się w leczeniu chorób autoimmunologicznych, bardzo dobrze działają też na skórę.

Kobylak zatrucia, biegunka, wymioty

Wywar z kobylaku na wymioty, biegunkę, zakażenia przewodu pokarmowego, niestrawność
3 łyżki ziarenek kobylaku zalać 3 szklankami zimnej wody, doprowadzić do wrzenia i podgrzewać jeszcze 2 minuty.
Zdjąć z ognia, zaparzać pod przykryciem 15 minut, przecedzić, pić ciepły wywar przez cały dzień.
Dla dzieci użyć 3 łyżeczki ziarenek.
W ciągu godziny od wypicia pierwszej porcji wymioty powinny ustąpić a biegunki zmniejszą się lub ustaną.
Nasiona i liście kobylaka działają słabiej niż korzeń.

Maść z kobylaku na zmiany skórne Stefanii Korżawskiej
Garść brązowych ziarenek kobylaku, garść świeżych liści babki lancetowatej wsypać do garnka, dodać litr dobrego smalcu. Doprowadzić do wrzenia, pozostawić na małym ogniu na 30 minut.
Przecedzić, przelać do słoika, przechowywać w lodówce, smarować zmiany skórne.
Stosować na choroby skórne jak łuszczyca, trudno gojące się rany, czyraki, trądzik, owrzodzenia, grzybice, atopowe zapalenie skóry a także przy bólach kostno-mięśniowych, reumatyzmie.

Syrop z kobylaku dla anemicznych dzieci S. Korżawskiej
6 łyżek ziarenek kobylaku
10 drobno pokrojonych daktyli
2 łyżki rozdrobnionych owoców dzikiej róży
1 pokruszoną laska cynamonu
Zioła zalać 6 szklankami wody, doprowadzić do wrzenia, gotować na małym ogniu 10 minut.
Pozostawić do naciągnięcia pod przykryciem przez godzinę.
Przecedzić, dodać tyle miodu ile jest wywaru, wymieszać.
Podgotować na małym ogniu 5 minut, gorący rozlać do butelek.
Stosować-3-4 razy dziennie po łyżce rozcieńczone

Napar na wirusowe zakażenia przewodu pokarmowego, grypa żołądkowa,  grypa jelitowa
Kobylak 1 łyżka ziarenek lub korzenia
Koper włoski 1 łyżka nasion
Zioła zalać 2 szklankami wody, zagotować, odstawić do naciągnięcia pod przykryciem 15 minut.
Przecedzić pić ciepły napar w ciągu dnia.

Na anemię i niedokrwistość
Łyżkę korzenia kobylaku zalać szklanką wody, gotować 10 minut.
Pić 2 x dziennie po pół szklanki.

Płukanka na świeży oddech, stany zapalne
Garść liści zalać szklaną wrzątku, gotować 10 minut, przecedzić.
Płukać jamę ustną 2 razy dziennie,starając się możliwie jak najdłużej przytrzymać płyn w buzi.
Płukanki z kobylaku i picie wywaru usuwają nieprzyjemny zapach z ust i żołądka.
Roślina hamuje rozwój drożdżaków i bakterii odpowiedzialnych za fermentację oraz procesy gnilne.

Wywar można używać również do irygacji przy zapaleniu pochwy, leczeniu stanów zapalnych dziąseł i gardła, zapaleniu prącia, moszny, świądu odbytu i hemoroidów.

Przeciwwskazania
Nie stosować u kobiet w ciąży ani karmiących piersią

Źródła
Właściwości lecznicze szczawi. Katedra i Zakład Botaniki Farmaceutycznej Akademii Medycznej w Lublinie
„Po zdrowie z ziołami” Stefania Korżawska

Przeczytaj także...

loading...
%d bloggers like this: