Chryzantemy łagodzą lęk, niepokój, stres, gorączkę, infekcje

Chryzantemy zwane złocieniami zdobią kwietne ogrody na całym świecie. Są bardzo wytrzymałe. Zachwycają różnymi kolorami jesienne rabatki, gdy inne kwiaty już powiędły.

Od ponad trzech tysięcy lat cenione Dalekim Wschodzie za piękno i lecznicze działanie. Pod koniec XVIII wieku dotarły do Europy. Nazwano je złocistymi kwiatami czyli Chrysanthemum, od greckiego chrysós-złoto, ánthemon – kwiat. Europejskie zielniki opisywały jako ziele rozweselające serce, rozjaśniające oczy i kojące umysł znużony upałem lub nadmiarem myśli.

Chryzantemy w medycynie wschodniej

Siła witalna i ogromna żywotność przysporzyła im reputacji eliksiru długowieczności. Pierwsze pisemne wzmianki pochodzą z zielnika Shennong Bencaojing (II w.p.n.e), który opisuje ich działanie chłodzące i oczyszczające. Ajurweda i TMC  wykorzystuje chryzantemy  jak rumianek. Gatunki najczęściej używane to C. morifolium i C. indicum o barwach białych do jasnożółtych.

Chociaż każdy gatunek i kolor łączy wiele cech, to różni je nieznacznie smak i właściwości.  Herbatkę z chryzantem cechuje delikatny kwiatowy aromat, z lekką słodyczą lub nutką ziemistej goryczki. Czasem daje się wyczuć subtelny, prawie maślany smak. W kuchni azjatyckiej liście i kwiaty chryzantem są dodatkiem do potraw wegetariańskich.

Profil energetyczny
Smak: Aromatyczny, gorzki, słodki
Energetyka: Chłodzi, nawilża
Tkanki: Płuca, wątroba, oczy, nerki
Działanie: Rozprasza nadmiar ciepła i wiatru, oczyszcza krew, uspokaja wątrobę, rozjaśnia oczy, odświeża umysł i odmładza ciało. Uspokaja, równoważy pitta dosha.

Chryzantemy łączą działanie nawilżające i ściągające, co jest rzadkim i cennym połączeniem w roślinie. Bogate w fitoskładniki o działaniu przeciwstrojowym, chroniącym tkanki. Medycyna wschodnia zalicza je do kategorii łagodnych, chłodzących, odmładzających toników.

Oczyszczają krew, wątrobę i oczy (przekrwienie, pieczenie łzawienie),  odświeżają, koją system nerwowy i delikatnie otwierają serce. Ich działanie metaforycznie opisywane jest jako „wchłanianie promieni słonecznych”.

Herbatki z chryzantem uważane za tonik długowieczności tradycyjnie stosuje się:

• Dla poprawy ogólnego samopoczucia, ostrości widzenia, zdrowia oczu
• W podrażnianiach i ostrych infekcjach narządu wzroku
• Przy grypie, infekcjach wirusowych, zapaleniu gardła, dla oczyszczenia płuc, obniżenia gorączki
• Jako remedium na wzdęcia, skurcze, bóle brzucha
• Dla wyciszenia gorących emocji oraz niepokoju, lęku,
• Łagodzenia spowodowanych gorącem bólów głowy, migren typu pitta
• Oczyszczenia, detoksykacji, odmłodzenia, wzmocnienia, poprawy stanu skóry
• Z głogiem dla wsparcia układu krążenia

W medycynie współczesnej

Chryzantemy zawierają duże stężenie witaminy C, A, B – kwas foliowy, niacynę, cholinę, ryboflawinę. Sporo selenu, cynku, potasu, magnezu, betainy, flawonoidy, olejki eteryczne, antyoksydanty i  liczne związki lecznicze [1].

• Oczyszczają organizm, chronią przed stresem oksydacyjnym
• Regulują pracę hormonów, łagodzą stres, niepokój
• Poprawiają odporność, hamują stany zapalne ogólnoustrojowe i reumatyczne
• Chronią serce, mózg, komórki wątroby, zmniejszając ryzyko miażdżycy, zawału, udaru
• Rozgrzeszają naczynia krwionośne, obniżają ciśnienie krwi
• Działają przeciwwirusowo, przeciwdrobnoustrojowo, pomocne w grypie, ostrych infekcjach z gorączką
• Wzmacniają kości, chronią przed osteoporozą
• Poprawiają ostrość widzenia, chronią przed zaćmą, neuropatią siatkówki, zwyrodnieniem plamki żółte
• Łagodzą podrażnienia stanami zapalnymi skóry: wysypki, egzema, zaczerwienienia, łuszczyca, trądzik
• Poprawiają metabolizm, redukują masę ciała, zmniejszają obrzęki
• Niektóre publikacje naukowe sugerują pozytywne rezultaty w leczeniu boreliozy

Dzięki właściwościom przeciwbakteryjnym i przeciwgorączkowym skutecznie działają wy infekcjach wirusowych, przeziębieniach, grypie z gorączką, wirusowym zapaleniu oka.  Pomocne w zakażeniach bakteryjnych gardła, oczu, czyrakach, ropniach. Łagodzą stan zapalny i podrażnienie tkanek.

Chryzantemy przepisy

Napar z chryzantemy
2 łyżeczki suszu parzyć 5-10 minut w szklance wrzątku. By uzyskać bardziej gorzki smak zaparza się dłużej.  Po przecedzeniu ten sam surowiec można zalać ponownie wrzątkiem, uzyskując słabszy napar. Pije się 1-3 razy dziennie między posiłkami.

Mimo delikatnego smaku, herbatka z chryzantem działa zadziwiająco silnie i skutecznie. Na głębokim poziomie reguluje procesy metaboliczne, usuwa patologiczne ciepło, toczące się stany zapalne. Zewnętrznie, miejscowo oczyszcza i łagodzi podrażnienia.

Wycisza gorące emocje, gniew, drażliwość, usuwa lęk i niepokój. Na poziomie duchowym, pomaga poddać się ego wewnętrznemu ja, przyjęciu energii kosmicznej. Chryzantemy dobrze się komponują w naparach ziołowych, z zieloną i czarną herbatą.

Z dodatkiem goji TCM zaleca jako codzienny tonik dla oczu, krążenia i wzmocnienia energii życiowej.

Herbatka na oczy 
Wymieszać części kwiatu chryzantemy i jedną borówki brusznicy. 2 łyżeczki mieszanki zalać szklanką przegotowanej wody. Można dołożyć łyżeczkę jagód suszonych. Po wypiciu naparu jagody zjeść. By dodać ciepła herbatkę można doprawić szczyptą cynamonu. Sprawdzają się w leczeniu alergii  sezonowych późnego lata, które skutkują zmęczeniem, zaczerwienieniem i bólem oczu. Kompresy z naparów świeżych kwiatów łagodzą podrażnia.

Kompres na czyraki i karbunkuły 
W mocnym naparze namoczyć kompres, nakładać na wykwity co 1-2 godziny. Sproszkowane kwiaty można mieszać z domowymi maseczkami, tonikami, emulsjami do pielęgnacji skóry. Japonki przygotowują wodę chryzantemową do przemywania twarzy, dla zachowania młodej skóry i blasku.

Tonik na uspokojenie, wzrok i długowieczność

Po łyżeczce kwiatów chryzantemy, jagód goi i plasterek świeżego imbiru, zalać 250 ml gorącej wody. Zaparzać 10-14 minut. Dodać kilka kropli soku z cytryny i dosłodzić miodem lipowym lub akacjowym.

Herbatka oczyszcza krew i wątrobę, wzmacnia wzrok, serce, poprawia koncentrację, odświeża umysł, usuwa nadmiar ognia (bóle głowy, zaczerwienienie, pieczenie oczu, gniew).

Przeciwskazania
Rzadko występują reakcje alergicznie, przeważnie u osób uczulonych na mniszek, stokrotki.