Sosna – wyjątkowe lekarstwo z lasu – igły, orzeszki piniowe, żywica

Sosna [Pinus spp] od tysięcy lat zajmuje szczególne miejsce w zielarstwie. W dawnych wiekach była podstawowym „lekarstwem z lasu”, drzewem ochronnym i oczyszczającym z negatywnych energii.

„Kto w lesie sosnowym oddycha, ten płuca i ducha wzmacnia” – mawiano. Sosna to drzewo silne, odporne i niewybredne. Potrafi dostosować się do każdych warunków – wyrasta na szczerych piaskach jak i bagnach.  Nic dziwnego, że symbolizowała siłę, odporność i długowieczność.

Sosna dla zdrowia

Sosny to wiecznie zielone drzewa iglaste, najczęściej występujące w naszym klimacie – jest ich ponad 100 gatunków. Mają długie, wąskie igły, wytarzają osobno męskie i żeńskie kwiatostany. W pniach i gałęziach znajdują się kanały żywiczne, w których krąży półprzezroczysta, lepka ciecz niczym krew w ludzkim ciele.

Nasiona sosny dojrzewają w twardych, zdrewniałych szyszkach. Część z nich jest rozsiewana przez ptaki, które je zjadają i przenoszą na duże odległości. Inne szyszki pozostają zamknięte do momentu, gdy wysoka temperatura roztopi żywicę, która je spaja. Dopiero wtedy uwalniają nasiona — czasem w następstwie pożaru. Dzięki temu sosna potrafi odradzać się nawet po ogniu, a las może przetrwać po ogniu.

Surowcem zielarskim są: igły, młode pędny, nasiona (orzeszki piniowe), kora, pyłek i żywica – jeden z najskuteczniejszych leków natury.

W tradycyjnym zielarstwie

Sosnę powszechnie stosowano na kaszel, zmęczenie, wychłodzenie, przeziębienia, szkorbut, chore płuca, zatoki, w łagodzeniu bólu stawów. Robiono z niej nalewki, syropy i rozmaite mikstury. Żywicę na infekcje skórne i oparzenia- Syreniusz pisał „ piersi czyści, kaszel uśmierza i rany zamyka.”

Sosna była ziołem dla wychłodzonych, wilgotnych i słabych. Ratunkiem na choroby płuc, zaleganie flegmy, sztywność, zimne bóle stawów i mięśni, słabe krążenie, nerwy i zmęczenie. Sosnowe napary pito dla wzmocnienia i odżywienia, z młodych pędów i igieł robiono syropy. Młodziutkie, zielone szyszki gotowano w serwatce na szkorbut.

Profil energetyczny
Smak: aromatyczny, gorzki, cierpki, żywiczy
Natura: rozgrzewa, nawilża/osusza z nadmiaru płynów
Tkanki: płuca, serce, jelita, skóra, błony śluzowe, układ nerwowy
Działanie: oczyszcza kanały, porusza, rozprasza zastój, otwiera – wzmacniając płuca, oddech

Aromatyczno-gorzki smak sosny oddziałuje leczniczo na cały organizm, Przebywanie w pobliżu sosen działa leczniczo na układ oddechowy, odpornościowy i nerwowy. A to dzięki zapachowi żywicy i bogatym w terpeny olejkom eterycznym, które są postrachem bakterii, grzybów i wirusów. Sosna dostarcza witamin, minerałów i wielu życiodajnych składników.

Właściwości sosny

Sosna działa tam, gdzie jest sztywność,zastój, zimno i zastałe płyny, osłabiony oddech. Wzmacnia i daje ochronę przed grypą, infekcjami, zakażeniami. Działa jak środek dezynfekujący na zarodniki drożdży, pleśni i bakterie. Poprawia jasność umysłu. Wspomaga leczenie depresji, miażdżycy, alergii, nadciśnienia i otyłości.

• Olejek sosnowy – otwiera płuca, przywraca jasność umysłu, podnosi na duchu, łagodzi bezsenność, lęk, depresję, bóle stawów i mięśni. Chroni przed chorobami oczu, degeneracją mięśni i zaburzeniami układu nerwowego.
• Igły sosnowe – tradycyjnie stosowano dla zachowania jasności umysłu, wzmocnienia odporności, przy osłabieniu, dolegliwościach dróg oddechowych, szkorbucie, artretyzmie. Kąpiele w wywarach rozgrzewają, poprawiają krążenie, pobudzają płuca do głębokiego oddechu.
• Młode pączki i pędy są źródłem energii witalnej. Zawierają bezcenne substancje –  wszelkie witaminy, hormony, enzymy, minerały i związki, których znajdziemy w dorosłych częściach rośliny. Igły sosnowe i młode pędy mają  silne działanie antymutagenne, przeciwutleniające i przeciwnowotworowe [1].

• Orzeszki piniowe są bogate w przeciwutleniacze, odżywiają i regenerują tkanki. Wzmacniają Yin, nawilżają płuca i jelita, łagodzą kaszel. Poprawiają wzrok, retencję płynów ustrojowych, odporność, są dobre na zaparcia. 
• Pyłek sosny – uważany jest za doskonały tonik Yin, podnosi poziom energii, wzmacnia libido
• Młode, zielone szyszki oczyszczają i dezynfekują drogi oddechowe. Korzystnie działają na układ pokarmowy i wzmacniają dziąsła.
• Żywica sosnowa jest niezastąpiona w leczeniu trudnych oparzeń. Maść z żywicą doskonale sobie radzi z trudno gojącymi ranami, oparzeniami różnego stopnia, odmrożeniami, odleżynami, ropniami, wrzodami, stłuczeniami. Błyskawicznie „wyciąga” drzazgi. Przepisy TUTAJ.

Praktyczne zastosowania

Mnogość zastosowań sosny w uzdrawianiu jest nie do przecenienia. Nie przypadkiem wiele ośrodków leczniczych, szpitali, sanatoriów budowano zwykle tam, gdzie rosną sosny. Chorym zalecano dotleniające spacery po iglastym lesie, który jest wielkim naturalnym inhalatorem. Przebywanie w pobliżu sosen podnosi odporność, wycisza nerwy i leczy układ oddechowy. A to dzięki zapachowi żywicy i bogatym w terpeny olejkom eterycznym – postrachu bakterii, grzybów i wirusów.

Zimą igiełki sosnowe pod względem zawartości witaminy C śmiało mogą konkurować z owocami dzikiej róży i czarnej porzeczki. Zaledwie 50 g pokrywa dzienne zapotrzebowanie. Latem zawierają jej mniej, ale są bogatsze w minerały, olejki eteryczne, bioflawonoidy i fitoestrogeny.

Herbatka z igieł sosnowych

Wierzchołki młodych gałązek sosny (kolor jasnozielony) zanurzyć na chwilę we wrzątku (rozpuści woskowy nalot). Igły posiekać, zalać wrzącą wodą, gotować 10 minut. Przecedzić. Można dodać suszone skórki pomarańczy, cytryny, imbir i dosłodzić miodem. Działa jak biostymulator wzmacniający pracę układu odpornościowego.

Wskazania: osłabienie, niedobór witaminy C, przekrwienie zatok i płuc, gorączka, uporczywy kaszel, choroby gardła, nerek, pęcherza moczowego, zaburzenia układu krążenia. By wzmocnić działanie można dodać cynamonu i kardamonu.
Inhalacja wywarem sosny plus odrobina tymianku i mięty rozrzedza flegmę w płucach i oczyszcza zatoki.

Napar z igieł sosny
Igły rozetrzeć w moździerzu, zalać 0,5 l wody (na kilka wierzchołków gałązek). Doprowadzić do wrzenia i odstawić pod przykryciem na 2 godziny, przecedzić. Pije się 3 razy dziennie po pół szklanki.

Syrop z igieł sosny
Igły umyć pod zimną wodą. Osuszyć, drobno pokroić i rozgnieść. Wkładać do słoika, przesypując cukrem. Odstawić w ciemne miejsce, od czasu do czasu wstrząsać. Odcedzić, przelać do butelki. Zażywa się łyżkę 2 razy dziennie podczas przeziębienia lub spadku odporności.

Kąpiel sosnowa ducha podnosi, ciało rozgrzewa 

Gałązki sosny gotowano w dużym garnku, wlewano do kąpieli. Stosowano na „zimno w kościach, zmęczenie, osłabienie, bóle stawów i melancholię. Kąpiel 15–20 minutowa pobudza krążenie krwi, działa nieco moczopędnie, łagodzi nerwobóle, bóle mięśni, stawów, pomaga przy grzybicy, łuszczycy, czyrakach, podrażnieniach skóry, astmie i infekcjach dróg oddechowych. Polecana w schorzeniach neurologicznych, narządów rodnych, pęcherza, bezsenności, nadpobudliwości nerwowej.