Kobylak czyli szczaw kędzierzawy – najlepszy antybiotyk z łąki

Kobylak [Rumex crispus L.] jest bliskim krewnym szczawiu zwyczajnego.

Pospolicie zwany końskim albo kobylim szczawiem. Rośnie tworząc kępy na łąkach, przydrożach, brzegach rzek i podmokłych terenach. Do końca XIX wieku był na oficjalnej liście leków stosowany w medycynie i zielarstwie.

Przetworami z korzenia leczono wszelkie problemy układu pokarmowego i zakażenia bakteryjne. Pomagał w zatruciach, chorobach krwi, żółtaczce, szkorbucie, a nawet.. ukąszeniach skorpionów. W chorobach skórnych stosowano wyciągi i mikstury. Maści przyrządzano gotując korzenie w rozcieńczonym occie do miękkości i rozcierano papkę mieszając ze smalcem świńskim.

W „Dykcyonarzu roślinnym” Ksiądz Krzysztof Kluk takoż pisał:

Odwar z korzeni szczawiu kędzierzawego stosowano w XVIII wieku przy biegunce, błonicy, chorobach skórnych i żółtaczce. A  zewnętrznie do obmywania w chorobach skórnych u zwierząt. Korzenie kobylaku gotowane w wodzie lub surowe stosowano w chorobach skórnych. Zaś gotowane w winie jako płyn do płukania ust w bólu zębów i chorobach uszu.

Warto do tego powrócić, skuteczniej działa niż leki z apteki.

Kobylak lecznicze działanie

Gorzkie korzenie usuwają nadmiar wilgoci z organizmu, osuszają tkanki, działają ściągająco.  Zawierają taniny, które stymulują wątrobę i pomagają w metabolizmie tłuszczów.  Odtruwają i „poruszają” krew, usuwają stagnację.

Kobylak zawiera dużo garbników, soli mineralnych i związków o działaniu tonizującym dla żołądka i przewodu pokarmowego. Spożywany w okresie wiosenno-zimowym dostarczy cennych substancji odżywczych: białka, tłuszczów, wapnia, żelaza, cynku, sodu, manganu, witaminy A, C.

Kobylak jest niezawodny:

• Przy wszelkiego rodzaju zatruciach
• Zapaleniach bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych przewodu pokarmowego
• Nie ma sobie równych w leczeniu salmonelli, czerwonki, anemii
• Natychmiastowo i  skutecznie leczy biegunki, wymioty, nieżyty
• Odtruwa i przywraca prawidłową pracę jelit
• Pomaga w leczeniu chorób skórnych, wyprysków, zaczerwienień, łuszczycy
• Hamuje destrukcje wywoływane chorobą nowotworową,
• Działa tonizująco w osłabieniu spowodowanym nekrozą tkanek, zmianami w narządach wewnętrznych
• W pediatrii chętnie stosowany jako lek przeciwbiegunkowy
• Szybko zmniejsza nasilenie biegunki lub zatrzymuje, działa ściągająco na błonę śluzową jelita grubego
• Hamuje rozwój drobnoustrojów patogennych, opornych na antybiotyki
• Zmniejsza stany zapalne i drobne krwawienia błony śluzowej jelit
• Neutralizuje toksyny bakteryjne i szkodliwe produkty przemiany materii.

• Niezwykle skuteczny jest napar z nasion i liści kobylaka w ostrym zakażeniu bakteryjnym – czerwonce, wywoływanym przez kilka gatunków pałeczek z rodzaju shigella.
• Korzenie używa się w różnych schorzeniach przewodu pokarmowego i chorobach reumatycznych
• Jako środek ściągający w hemoroidach, nawet w krwawieniach wewnętrznych w tym z płuc.
• Brązowe jak gryka ziarenka leczą anemię, niedokrwistość, sprawdzają się w leczeniu chorób autoimmunologicznych. Bardzo dobrze działają na skórę.
• Kobylak odżywia organizm i oczyszcza krew z obecnych w niej różnych substancji toksycznych

Kobylak przepisy lecznicze

Wywar z kobylaka
Na wymioty, biegunkę, zakażenia przewodu pokarmowego, niestrawność
3 łyżki ziarenek zalewamy szklankami zimnej wody. Doprowadzamy do wrzenia i podgrzewamy jeszcze 2 minuty.  Zdejmujemy z ognia i zaparzamy pod przykryciem kwadrans. Po przecedzeniu pije się ciepły napój cały dzień.  Dla dzieci robi się wywar z 3 łyżeczki ziarenek.

Do godziny po wypiciu pierwszej porcji wymioty powinny ustąpić, biegunka zmniejszy się lub ustanie. Nasiona i liście działają słabiej niż korzeń.

Syrop dla anemicznych dzieci S. Korżawskiej

• 6 łyżek ziarenek kobylaku
• 10 drobno pokrojonych daktyli
• 2 łyżki rozdrobnionych owoców dzikiej róży
• 1 pokruszona laska cynamonu

Zioła zalać 6 szklankami wody, doprowadzić do wrzenia, gotować na małym ogniu 10 minut. Pozostawić do naciągnięcia pod przykryciem przez godzinę. Przecedzić, dodać tyle miodu ile jest wywaru, wymieszać. Podgotować na małym ogniu 5 minut, gorący rozlać do butelek. Stosuje się  3-4 razy dziennie łyżkę syropu rozcieńczoną w wodzie.

Grypa żołądkowa 

Na wirusowe zakażenia przewodu pokarmowego, grypa żołądkowa, jelitowa. Bierzemy po łyżce nasion kopru włoskiego i ziarenek lub korzenia kobylaku. Zalewamy 2 szklankami wody. Doprowadzamy do wrzenia i odstawiamy do naciągnięcia na kwadrans. Po przecedzeniu popija się ciepły napar cały dzień.
Przecedzić, popijać ciepły napar cały dzień.

Na anemię i niedokrwistość
Łyżkę korzenia kobylaku zalewamy szklanką wody, gotujemy 10 minut. Pije się 2 razy  dziennie  pół szklanki.

Zastosowanie zewnętrzne

Maść z kobylaka na zmiany skórne

Przepis Stefanii Korżawskiej. Po garści brązowych ziarenek kobylaku i świeżych liści babki lancetowatej wsypać do garnka. Dodać litr dobrego, niesolonego smalcu. Doprowadzić do wrzenia, pozostawić na małym ogniu  30 minut. Przecedzić, przelać do słoika, przechowywać w lodówce. Stosuje się na zmiany skórne i bóle mięśni, stawów, kości. Łuszczyca, grzybica, atopowe zapalenie skóry, czyraki, trądzik, trudno gojące się rany.

Płukanka na świeży oddech, stany zapalne
Garść liści zalewamy szklaną wrzątku, gotujemy 10 minut i przecedzamy. Płucze się jamę ustną 2 razy dziennie, starając się możliwie jak najdłużej przytrzymać płyn.

Płukanki z kobylaku i picie wywaru usuwają nieprzyjemny zapach z ust i żołądka. Roślina hamuje rozwój drożdżaków i bakterii odpowiedzialnych za fermentację, procesy gnilne. Wywar pomaga leczyć stany zapalne gardła i dziąseł. Stosuje się do irygacji w zapaleniu pochwy. Pomaga w infekcjach prącia, moszny, świądu odbytu i hemoroidów.

Przeciwwskazania
Nie stosuje się u kobiet w ciąży ani karmiących piersią

Referencje
Właściwości lecznicze szczawi. Katedra i Zakład Botaniki Farmaceutycznej Akademii Medycznej w Lublinie [1]
„Po zdrowie z ziołami” Stefania Korżawska