Lepiężnik na dokuczliwe migreny, alergie, stany zapalne i węzły chłonne

Lepiężnik (Petasites) należy do tej samej rodziny co podbiał, jednak jest od niego znacznie większy i może osiągać ponad metr wysokości. Występuje na brzegach rzek i strumieni, w rowach, wilgotnych lasach oraz na terenach podmokłych.

Nazwa botaniczna wywodzi się z greki i oznacza filcowy kapelusz. Wczesną wiosną wypuszcza  z podziemnego kłącza wyrastają pędy kwiatowe. W kwietniu pojawiają się lekko ząbkowane liście wielkości kapelusza, od spodu szaro-filcowate.

Najbardziej pospolite są dwa gatunki: lepiężnik biały o brudnobiałych kwiatostanach i różowy [Petasites hybridus]. Ten ostatni  charakteryzują drobne brudno różowe kwiaty, zebrane w grona na szczytach łodyg. Do celów zielarskich stosuje się liście, kwiaty i korzenie, które zbiera się wiosną przed kwitnieniem.

Wiele osób zapewne pamięta z dzieciństwa ogromne liście lepiężnika, pod którymi można się było schować jak w namiocie. W dawnym postrzeganiu przyrody rośliny o tak wielkich liściach budziły szczególny szacunek. Lepiężnik uważano za roślinę ochronną i „okrywającą” — nie tylko dosłownie, lecz także symbolicznie. Miał chronić przed chłodem, wilgocią i „złym powietrzem”, a jego liście postrzegano jako naturalne schronienie, dające wytchnienie i bezpieczeństwo. W tradycji ludowej bywał kojarzony z opieką i osłoną — tym, co łagodzi, otula i przynosi ulgę zarówno ciału, jak i zmysłom.

Lepiężnik w tradycyjnym zielarstwie

„Jego korzeń kaszel koi, oddech poprawia, a z piersi wilgotności wyciąga. Na powietrze morowe i gorączki ciężkie bywa używany” – pisał Szymon Syreński.
W średniowieczu lepiężnika używano do walki z zarazą. Suszono, mielono na proszek i mieszano z winem, by zapobiec zarazie i innym zjadliwym chorobom.
Korzenie używano do leczenia robaków i środek pobudzający serce. Z biegiem czasu okazało się, że jest użytecznym lekarstwem na: kaszel, astmę, rozstrój żołądka i migreny. Stosowany zewnętrznie do leczenia ran.

Profil energetyczny
Smak: Gorzki aromatyczny, lekko ostry, słodkawy
Energetyka: lekko rozgrzewa, osusza, chłodzi przy stanach zapalnych
Tkanki: Wątroba, pęcherz, nerki, macica, obszar głowy
Działanie: Rozprasza zastój Qi, gorąco i wiatr, łagodzi napięcia, eliminuje toksyny

Lepiężnik rozprasza zastój, rozluźnia, usuwa blokady. Działa wszędzie tam gdzie jest napięcie i zaleganie. Zmniejsza obrzęki, usuwa nadmiar śluzu, rozbija zgrubienia działając na „twarde tkanki”.  W medycynie ludowej nalewki z lepiężnika stosowano w leczeniu guzów i raka. Szwajcarski zielarz i naturopata Alfred Vogel pisał „uzyskiwane rezultaty są zaskakujące, nawet w przypadkach, kiedy zawiodła chemioterapia”

Dziś w zielarstwie tradycyjnym jest stosowany na gorączkę, grypę, bóle i środek wzmacniający serce. Przy bólach głowy związanych z napięciem i blokadach krążeniowych (mogreny).  Przydatny w dolegliwościach układu moczowego. Działanie łagodzące ból, rozluźniające i uspokajające sprawia, że lepiężnik sprawdza się w bólu pęcherzyka żółciowego.

Co mówi nauka?

Lepiężnik ma między innymi silne właściwości przeciwzapalne i przeciwhistaminowe. Zapobiega i wygłusza reakcje alergiczne, zapalne i z autoagresji. Badania wykazały, że lepiężnik [1] jest równie skuteczny w leczeniu alergii kataru siennego co doustne leki przeciwhistaminowe. Nie powoduje nadmiernej senności, apatii, otępienia, zawrotów głowy.  Należy jednak nie stosować dłużej niż 12-16 tygodni. Ponadto ma działanie:

• Przeciwzapalne, przeciwskurczowe, przeciwbólowe
• Kardiotoniczne, napotne, moczopędne,
• Wykrztuśnie – stymuluje wydalanie flegmy i śluzów

Zastosowania lecznicze:

• Ostre infekcje zatok i dróg oddechowych  z gorączką i dreszczami
• Astma, krztusiec, katar sienny
• Przewlekłe stany zapalne: np. reumatyzm, dna moczanowa, bronchit
• Migreny, ból głowy, żołądka, bezsenność, niepokój
• Drażliwy pęcherz, skurcze dróg moczowych
• Choroba wrzodowa, zapalenie jelit, brak apetytu

Lepiężnik przepisy lecznicze

Herbatka z lepiężnika
Napotną herbatkę z lepiężnika różowego stosuje się w gorączce, przy dusznościach, kaszlu, zaflegmieniu. Pomaga w  astmie, dnie moczanowej i padaczce. Jedną  pełną łyżeczkę pokrojonych korzeni zalewa się ¼ litra wody. Pozostawia na noc. Rano podgrzewa, ale nie gotuje! Pije się małymi łykami 1 lub 2 szklanki dziennie.

Okłady z liści
Duże, świeże liście lepiężnika można przykładać na skręcenia, zwichnięcia. Otarcia stóp, oparzenia, trudno gojące rany i wrzody. Umyte liście zgniata by puściły sok i przykłada kilkakrotnie na dzień.

Mieszanka na astmę i kaszel

• Po 2 części lepiężnika, podbiału i kwiatu dziewanny, 1 część lukrecji.
• W stanach ostrych: gdy dużo śluzu dodać szczyptę tymianku, przy zimnie i skurczu odrobinę imbiru.

Łyżkę mieszanki zalać szklanką przegotowanej, gorącej wody. Zaparzać 15 minut pod przykryciem. Pije się c 2-3 razy dziennie ciepłe, małymi łykami. Lepiężnik rozluźnia skurcz oskrzeli, podbiał łagodzi podrażnienia i kaszel, dziewanna działa na śluz i chroni tkankę płucną, lukrecja nawilża, harmonizuje całość mieszanki.

Mieszanka na dokuczliwe migreny

• Po 2 części lepiężnika i melisy
• Po 1 części mięty pieprzowej i lawendy
• Odrobina kozłka lekarskiego

Łyżkę mieszanki zalać szklanką gorącej, przegotowanej wody, zaparzać 10-15 minut.  Profilaktycznie pije się 1-2 razy dziennie, przy napadzie migreny bardzo powoli, małymi łykami.
Lepiężnik rozluźnia napięcie i „odblokowuje” krążenie, melisa uspokaja układ nerwowy, mięta kieruje działanie do głowy, chłodzi, lawenda rozprasza napięcie i ból
kozłek głęboko rozluźnia. głębokie

Choroby węzłów chłonnych

Jednym z naturalnych sposobów leczenia uzupełniającego zajętych węzłów chłonnych są okłady ze świeżych ziół i roślin. Zielarstwo tradycyjne od dawna wykorzystuje w tym celu lecznicze właściwości liści lepiężnika, babki lancetowatej, przytulii oraz łodyg i liści nagietka. .

Trzeba rozgnieść wilgotne liście wybranego ziela wałkiem do ciasta. Otrzymaną papkę przykłada się na węzły chłonne. Wcześniej dobrze jest natrzeć chore miejsce olejkiem majerankowym.

Napar z lepiężnika na alergie wg. H. Różańskiego
2 łyżki rozdrobnionych kłączy lub liści zalać szklanką wrzątku. Odstawić pod przykryciem na 30 minut, przecedzić. Pije się 4 razy dziennie po 50 ml. Napar można wkrapla się do nosa przy katarze siennym. Używa do okładów przy alergicznym zapaleniu spojówek . Stosuje maksymalnie 12-16 tygodni.

Nalewka z lepiężnika różowego na dokuczliwe migreny, alergie, astmę 
Świeże zioło drobno posiekać, zalać gorącą wódką w proporcji 1:3. Odstawić na 2 tygodnie, przefiltrować. Przy migrenach zażywa 2 łyżeczki nalewki przed snem. Kuracja może trwać kilka miesięcy.

Nalewka moduluje układ odpornościowy u osób chorych na astmę i choroby autoimmunologiczne. Stosuje się łyżeczkę rano i wieczorem  2-3 tygodnie. Jako środek przerywający atak astmy w jednorazowej dawce 15 ml. Zewnętrznie do przemywania przy alergiach skórnych i atopowym zapaleniu. Alfred Vogel zalecał przy nowotworach zaczynać od 1 kropli na 2 dm wody. Stopniowo codziennie zwiększając dawkę.