Ogień imbiru. Przepisy na domowe remedia z imbirem

Imbir pobudza wewnętrzny ogień. Ostry, pikantny smak szybko rozgrzewa język i gardło. Przyjemny dla podniebienia lekko słodkawy, cytrusowy posmak poprawia samopoczucie. Po chwili rozlewa się przyjemne ciepło w żołądku i odczucie delikatnego rozluźnienia.

Herbatka imbirowa pomaga utrzymać ciepło, doskonale sprawdza się w chłodniejsze dni. Rozgrzewa kości, rozprasza stagnację, pobudza krążenie i ruch.

Ogień imbiru

Tradycyjnie imbir stosowano  do oczyszczania krwi, przy niestrawności, dolegliwościach trawiennych, wzdęciach, nudnościach, braku apetytu, słabym krążeniu, przeziębieniach.

Wyraźny ostry smak rozgrzewa, stymuluje procesy metaboliczne, krążenie i trawienie. Usuwa zimną wilgoć z głowy, płuc, żołądka, śledziony i trzewi. Łagodzi bóle powstałe na skutek stagnacji: głowy, brzucha, stawów i mięśni,

Profil energetyczny:
Smak: ostry, aromatyczny, słodki, cierpki.
Energetyka: suszone kłącze jest bardzo gorące i suche, świeże – ciepłe, bardziej nawilżające.
Tkanki: płuca, żołądek, śledziona, jelita.
Działanie: uwalania na zewnątrz zimno i toksyny; ogrzewa śledzionę, żołądek i płuca; stymuluje ruch energii i płynów, wywołuje pocenie, uspokaja niespokojny płód, łagodzi poranne mdłości.

Ogień imbiru rozgrzewa górny odcinek układu trawiennego, słodki posmak koi odcinek dolny. Rozpala ogień trawienny w żołądku,
stymuluje metabolizm, rozprasza wilgoć, łagodzi nieżyty dróg oddechowych i poprawia nastrój.

Doskonale zwalcza nudności, poprawia wchłanianie składników odżywczych, zwłaszcza żelaza – wskazany przy anemii, niedokrwistości. Wspomaga krążenie obwodowe, usuwa uczucie chłodu z kończyn.

W połączeniu z innymi ziołami wzmacnia ich działanie na organizm. Np. w przeciwzapalnej herbatce z pieprzem cayenne poprawi krążenie, przesuwając energię w kierunku kończyn.

Świeży czy suszony imbir?

Medycyna wschodnia oddziela działanie świeżego kłącza imbiru i suszonego. Mają nawet odmienne nazwy, w ajurwedzie adrak i shunthi. Jak bardzo się różnią? Ano tak, że np. świeży imbir pomaga zbić gorączkę, podczas gdy suszony jest niewskazany, bo zbyt silnie rozpala. Dlatego nie powinno się sięgać po susz jako po zamiennik świeżego kłącza.

Suszony, pozbawiony wilgoci imbir jest bardzo: ostry, gorący, palący i suchy. Jego moc nie jest dla każdego i nie w każdych warunkach. Przy skłonności do: gorąca, luźnych stolców, rumieńców, czerwonych plam na skórze, suchości będzie nasilać zaburzenia.  Jest nieodpowiedni dla żywiołu ognia pitta, może zaostrzać też suchą vata. Wskazany dla kapha z powolnym trawieniem, wysokim poziomem toksyn, nadmiarem śluzu, obrzękami (zatrzymywanie wody); przy bólach stawów, biegunkach, kaszlu, chrypce, katarze, astmie, ciężkim oddechu. Przeciwwskazania: wysoka gorączka, ostry stan zapalny, ciężkie zaparcia.

Świeży imbir stosuje się najczęściej przy zaostrzeniu vata jako środek napotny, łagodnie przeczyszczający, poprawiający krążenie obwodowe, redukujący skurcze menstruacyjne, a także: na poprawę apetytu, przy nudnościach, niestrawności w żołądku.

Ciepłe, stymulujące działanie sprawdzi przy zimnej stagnacji, odczuwaniu chłodu, słabym krążeniu, zimnych dłoniach i stopach, zastoju w przewodzie pokarmowym, wzdęciach, zaparciach, gazach. Orzeźwiający smak łagodzi nudności spowodowane ciążą i chorobą lokomocyjną.

Praktyczne zastosowania

Herbatka imbirowa

Bardzo dobrze rozgrzewa i działa przeciwzapalnie. Rozprasza energetyczne i fizyczne zatory, pobudzają krążenie, ruch, procesy trawienne, wspiera odporność. Pomocna w nieżytach górnych dróg oddechowych, podrażnieniu, przekrwieniu, oczyszcza nos, zatoki gardło. Wspomaga krążenie obwodowe, usuwa uczucie chłodu z kończyn. Imbir działa przeciwwirusowo pomaga pozbyć się kaszlu, grypy, przeziębienia.

Niewielki kawałek 2-3 cm kawałek imbiru zalać zimną wodą, gotować na małym ogniu 3-5 minut. Pomaga przy pierwszych objawach przeziębienia:

• Uczucie zimna w całym ciele, albo niektórych partiach: szczególnie kończyny, plecy, kark, głowa
• Ogólne osłabienie lub rozbicie,
• Początek kataru, drapanie w gardle
• Ból głowy, dyskomfort w uszach, podwyższona temperatura, dreszcze

Odnośnie układu trawiennego: stosuję imbir tylko u osób o bladej cerze i języku – co świadczy o osłabionym ogniu trawiennym. Jeśli język jest czerwony, występują rumieńce – imbir nie jest wskazany. 

Herbatka imbirowa z brązowym cukrem zapobiega infekcjom, przeziębieniom i grypie. Prosty środek stosowany w medycynie wschodniej od tysięcy lat – przepis TUTAJ.

Imbir warto połączyć z koprem włoskim (działa wykrztuśnie, przeciwgorączkowo, przeciwkaszlowo, uspokajająco) i innymi ziołami. Ja zwykle dodaję listki z drzewa oliwnego – mam zawsze świeże pod ręką plus cynamon cejloński i 1-2 goździki – bo lubię. Aromat, który nam się podoba też działa terapeutycznie. Dlatego liść laurowy, za którego zapachem nie przepadam, ląduje w herbatce tylko wtedy, gdy czuję że żołądek jest zestresowany lub osłabiony.

Ogień imbiru – ulga w zimnym bólu

Ostrość, gorąco imbiru poprawia krążenie w całym ciele i miejscowo. Domowa oliwka imbirowa (przepis – tu) – rozgrzeje, rozluźni napięte mięśnie, złagodzi ostre infekcje i przewlekłe stany zapalne uśmierzy ból. Łagodniejsza od olejku eterycznego, nie podrażnia. Masaż oliwką imbirową usuwa z ciała wilgoć, likwiduje obrzęki, wyrównuje strukturę skóry, zmniejsza cellulit.

Okłady z imbiru zmniejszają natężenie bólu, po dłuższym stosowaniu całkowicie likwidują. Usuwają zastoje i napięcia, rozluźniają blokady, pobudzają krążenie krwi i energii.

Zlikwidowanie blokad i napięć sprawia, że energia i płyny ustrojowe zaczynają normalnie krążyć. Do tkanek dociera więcej krwi i tlenu, limfa usuwa toksyny. W efekcie inicjuje procesy naprawcze. Japońscy wieśniacy pracujący na mokrych polach ryżowych od wieków stosowali ten sposób leczenia chorób, spowodowanych nagromadzeniem wilgoci, w tym reumatyzmu. Sposób wykonania TUTAJ.

Na katar, nieżyt nosa pomogą domowe krople imbirowe. Imbir działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, przeciwwirusowo, rozkurczowo, przeciwbólowo, antyhistaminowo, przeciwalergicznie. Krople imbirowe zredukują bóle głowy wokół oczu i zatok wywołane przez stany zapalne.

Nalewka z imbiru

Wypełnić 3/4 słoika drobno posiekanym imbirem i zalać wódką prawie do pełna.  Zamknąć i odstawić w ciemne miejsce, codziennie wstrząsając. Po 2 tygodniach przefiltrować, przechowywać w chłodnym, ciemnym miejscu.

Stosuje się do 30 kropli, raz dziennie – poprawia trawie nie i cyrkulację krwi, zapobiega zakrzepom, cukrzycy. Doraźnie przy: nudnościach, wymiotach, bólach brzucha wystarczy kilka, kilkanaście kropli, by złagodzić dolegliwości. W przypadku zagorzenia zatorami, zakrzepicą stosujesię pół łyżeczki, 30 min po ostatnim posiłku.

Imbir w kuchni

Świeży imbir ma ostry, soczysty, cytrusowy, lekko piekący smak – dodaje mdłym potrawom głębi i charakteru. Suszony jest cieplejszy, bardziej korzenny, słodkawy. Pasuje do deserów, grzanego wina, pierników, wypieków i bożonarodzeniowych ciasteczek. Imbir doskonale komponuje się z wieloma smakami, tworząc unikalne i aromatyczne potrawy.

Miód imbirowy

Pół szklanki świeżego, posiekanego imbiru zalać 250 ml płynnego miodu. Odstawić na 3-4 dni, często mieszając. Miód zrobi się bardziej wodnisty, nabierze, intensywnego, przyjemnego, ostrego smaku. Przechowywać w lodówce. Doskonały dodatek do herbatek i deserów. Przepis na syrop imbirowy tutaj.

B. della Porta
Po więcej ciekawych, zapomnianych przepisów ziołowych zapraszam do moich książek, do nabycia TUTAJ.