Jemioła na krążenie, nadciśnienie, egzemę, odmrożenia

Jemioła owocuje zimą — wtedy, gdy wszystko obumiera, a wzrasta nie dotykając podłoża ziemi. Ta osobliwa natura sprawiła, że  otaczała ją aura tajemnicy. Symbolizowała czystość, niewinność i dobrobyt.

W wielu kulturach uznawano ją za roślinę magiczną. Wierzono, że chroni domostwa przed złem, odpędza klątwy, czary i złorzeczenia. W mrocznych, zimowych miesiącach bukiety jemioły wieszano pod powałą domu jako ochronny talizman, a jej wiecznie zielone liście wnosiły do wnętrz odrobinę światła i nadziei. Zaś pocałunek pod jemiołą miał natomiast zwiastować rychły ślub

Jemioła pospolita

Zielony, kuliste krzewinki zdają się nie przejmować porami roku. Zimą ich białe, lepkie owoce zjadają ptaki. Niestrawione nasiona, wydalone z resztkami, opadają da gałęzie drzew-żywicieli, i z nich wyrastają nowe osobniki. Jest to jedyny sposób rozmnażania jemioły. Jej nasiona nie kiełkują w glebie ani wodzie. Według niektórych teorii w tym niezwykłym procesie ważną rolę odgrywa ziemskie promieniowanie magnetyczne — niewidzialna siła, która prowadzi ją tam, gdzie ma wzrastać.

Jemioła pospolita [Viscum album] wyrasta na kilku gatunkach drzew, żywiąc się ich sokami. Najchętniej osiedla się na starych jabłoniach, głogach, lipach i jesionach.
Łacińska nazwa oznacza „lepki”, odnosi się do białych jagód z których wyrabiano mazidła. Jemioła ma gładkie, żółtawe łodygi, a jej językowate liście wyrastają parami, tworząc charakterystyczne, kuliste formy. Drobne kwiaty ułożone trójkami pojawiają się w maju, białe owoce dojrzewają w grudniu.

W tradycyjnym zielarstwie

Druidzi sokiem z jemioły leczyli zewnętrznie zmiany nowotworowe. Zapiski Pliniusza Starszego i Hipokratesa odnotowują wyleczenia z epilepsji i zmian rakowych. W późniejszych wiekach zastosowanie jemioły przesunęło się w stronę układu nerwowego. Nalewki stosowano przy nerwobólach, skurczach, konwulsjach, padaczce dolegliwościach dróg moczowych, serca i nadciśnieniu.

Ponoć kobiety, które bezskutecznie starały się o dziecko, po zażyciu soki jemiołowego zachodziły w ciążę. Nalewki z jemioły, werbeny i kozłka stosowano na wszelkie nerwice i histerie. Podawano w napadach napadach „rozdzierającego” bólu fizycznego i psychicznego np. żałoby.

Mazidła z jagód są niezastąpione przy dolegliwościach skórnych i silnych odmrożeniach. Maria Treben przytacza przypadek kobiety, która mocno odmroziła nos i wiele lat cyklicznie zimą robił się czerwono-fioletowy. Po kilku dniach przykładania mazidła dolegliwość zniknęła bez śladu

Profil energetyczny
Smak: gorzki, lekko słodki
Energetyka: chłodząca do neutralnej, osuszająca
Tkanki: Serce, nerki, wątroba, macica,
Działanie: usuwa wilgotne zimno,  oczyszcza krew i zapobiega zastojom, wspiera Jing nerek, regeneruje tkanki rozrodcze

Jemioła rozprasza „wewnętrzny wiatr” i stabilizuje układ nerwowy. Obniża nadmiar Yang wątroby (nadciśnienie, zawroty głowy). W ajurwedzie należy do kategorii medhya-rasa – wspierających jasność umysłu i równowagę emocjonalną, szczególnie w stanach wyczerpania nerwowego. Wzmacnia esencję ojas, uspakaja ducha i oczyszcza krew.

Medycyna wschodnia stosuje przy dolelgkowściach układu moczowego, bólach pleców, kolan, nowotworach, nadciśnieniu, bolesnych skurczach mięśni, drgawkach,  stanach lękowych, ryzyku poronienia.

W opinii holistycznych zielarzy herbatka z jemioły jest jednym z najskuteczniejszych naturalnych środków leczących fizjologiczne szumy uszne, zawroty głowy, zaburzenia krążenia i rytmu serca. Przywraca krążenie  w obszarach, które na skutek napięć zostały poblokowane. Goi uszkodzone tkanki, które były pozbawione dopływu krwi, zmniejsza napięcie i obniża ciśnienie.

Co mówi nauka ?

Skład chemiczny jemioły zależy od gatunku drzewa-żywiciela, na których wyrasta. Kluczowe składniki: flawonoidy, polisacharydy, lektyny, lignany, flawonoidy, fitosterole, aminokwasy, pochodne kwasu kawowego, wiskotoksyny.

Działanie: tonizujące, hemostatyczne, przeciwskurczowe, przeciwnowotworowe, immunostymulujące, regulujące ciśnienie, uspokajające.

Preparaty z ziela jemioły spowalniają rytm serca, rozluźniają naczynia krwionośne, rozszerzają tętnice i łagodzą  zawroty głowy. Najsilniejsze działanie hipotensyjne przypisuje się jemiole rosnącej na wierzbach.

W farmakologii wodne i alkoholowe wyciągi z jemioły stosuje się wspomagająco przy niewydolności krążenia, miażdżycy, cukrzycy, nadmiernych krwawieniach miesiączkowych, arytmii serca oraz w terapii nowotworów. W Niemczech od lat produkuje się leki przeciwnowotworowe na bazie standaryzowanych ekstraktów z jemioły. Preparaty te wykazują działanie onkoprotekcyjne, wspierają detoksykację organizmu oraz wzmacniają odporność.

Niektóre z badań klinicznych [1] wykazały poprawę u pacjentów cierpiących na niektóre typy nowotworów np. piersi, okrężnicy, trzustki i czerniaka. Niewątpliwie potwierdzono zdolność jemioły do wzmacniania układu odpornościowego.

Praktyczne zastosowania

Surowcem zielarskim są suszone liście i młode gałązki zbierane przed uformowaniem owoców. Do stosowania miejscowego lepkie jagody. Dziś uważa się, że liście i łodygi nie są toksyczne, owoce tak. Chociaż w Polsce zwyczaj ich zjadania przez drwali i dzieci podczas zimowej ścinki drzew notowano na mazowieckich wsiach i Lubelszczyźnie.

Każda roślina lecznicza niewłaściwie stosowana może wyrządzić szkodę. Stara maksyma brzmi „tylko dawka czyni truciznę” Od kilku lat wokół ziół narasta fala siania paniki. Te same autorytety, które niedawno uznawały ziółka za nieskuteczne, dziś twierdzą, że to niebezpieczne substancje.

• Jemioła reguluje przemianę materii, poziom cukru we krwi
• Korzystnie wpływa trzustkę, wątrobę, nerki, serce i układ krążenia
• Reguluje ciśnienie krwi, za wysokie obniża, niskie podwyższa
• Działa uspokajająco, relaksuje układ nerwowy
• Łagodzi bóle stawów, objawy menopauzy, oddala stany niepokoju, uderzenia gorąca i poty.
• Zewnętrzne łagodzi dolegliwości skórne, wysypki, egzemę, odmrożenia

Systematyczne picie  herbatki usuwa przyczynę cukrzycy. Ludzie cierpiący na przewlekłe choroby przemiany materii powinni  pić regularnie przez pół roku herbatki z jemioły. Działa wspaniale w zakłóceniu równowagi hormonalnej. Należy wtedy pić co najmniej 2 szklanki herbatki dziennie rano i wieczorem. To bardzo dobry środek przeciwko zwapnieniu tętnic. Jest wysoko ceniona i zalecana przy udarze mózgu. Maria Treben, Apteka Pana Boga

Jemioła pospolita przepisy

Herbatka z ziela jemioły
Czubatą łyżkę zalać szklanką przegotowanej, zimnej wody. Odstawić do naciągnięcia na 10-12 godzin, lekko podgrzać. Profilaktycznie pije się jedną szklankę dziennie, leczniczo do trzech.

Napar na nadciśnienie, konwulsje, histerię, delirium 
Wymieszać po 2 łyżki jemioły i kwiatu głogu,  dodać łyżkę czosnku niedźwiedziego. Łyżeczkę mieszanki zalać szklanką wrzątku. Zaparzać 15 minut pod przykryciem.

Mazidło na odmrożenia
Świeże białe owoce rozgnieść, wymieszać ze smalcem. Kilka razy dziennie smarować odmrożone miejsca.  Mazidło świetnie pomaga na wszelkie wypryski, zmiany skórne, odciski, odgniotki, modzele.

Sok z jemioły na chore stawy
Do szklanki zimnej wody wrzucić łyżkę świeżych, umytych pędów i liści.  Odstawić na dobę w chłodne miejsce. Odsączyć ziele i wycisnąć sok. W moździerzu utrzeć owoce jemioły na papkę. Połączyć owocową papkę z sokiem. 10 dni wcierać się w bolące, zesztywniałe stawy lub przykładać kompresy.

Zimny nastój 
Stosuje się do okładów na żylaki, owrzodzenia podudzi, egzemę, bóle reumatyczne, artretyczne. Dwie czubate łyżki posiekanego ziela zalać szklanką wody. Odstawić na noc i odcedzić, lekko podgrzać przed użyciem.

Wyciągi z jemioły dostępne są w aptekach. Preparaty na bazie jemioły pozyskiwane, są z roślin porastających różne drzewa co ma wpływ na  właściwości. Jemioła rosnąca na wierzbach, dębach i topolach uchodzi za najsilniej działającą. W preparatach przeciwnowotworowych stosuje się jednakowoż ekstrakty z roślin rosnących na jabłoniach, dębach, sosnach i jodłach. Nalewkę można zażywać dodając do herbatek ziołowych. Przy bólach dny moczanowej, rwy kulszowej wsmarować w bolesne miejsca.

Ostrzeżenia
Jemioła działa bardzo silnie. Przedawkowana może wywołać wymioty, kolki, drgawki.