Kwiat tarniny na słabe naczynka, obrzęki, układ moczowy, reumatyzm

Kwiaty tarniny pojawiają się wczesną wiosną.  Ledwie śnieg stopnieje,  nim liście wypuszczą pączki, promienne, białe kwiatuszki otwierają kielichy. Zapraszają owady spragnione słodyczy pszczoły, trzmiele, chrząszcze i dzikie ptactwo.

Wiosna to jedyna pora roku, kiedy tarnina naprawdę pięknie wygląda. Resztę roku jest jakby skurczona, ciemne, mizerne gałązki z ostrymi cierniami i małymi owocami. Tuż przed kwitnieniem roślina potrzebuje zimna, by jesienią dodać nutkę słodyczy do cierpkich owoców. Smagający ją chłód neutralizuje wewnętrznym ogniem.

Kwiaty tarniny

Tarnina [Prunus spinosa] to gęsty, kolczasty krzew z rodziny różowatych. Osiąga wysokość 1-2 metry. Spotykana na obrzeżach lasów, słonecznych zboczach, przy miedzach, rowach i przydrożach. W kolczastych gałęziach małe ptaki budują gniazda, a zimą owoce są pokarmem dla dzikich zwierząt.

W marcu i kwietniu krzewy tarniny są obsypane tysiącami białych kwiatów. Zwykle kwiaty są pojedyncze, ale na całej długości pokrywają gałęzie, tak że krzewy wyglądają jak pobielone kobierce. W maju po ich przekwitnięciu pojawiają się owalne, ząbkowane liście. A późnym latem niebieskawe, cierpkie owoce z białawym nalotem.

Ludowe przysłowia

„Im wcześniej zakwitnie tarnina , tym wcześniej rolnicy będą zbierać plony”. „Jeśli kwiat tarniny obrodzi, i wino jesienią obrodzi.”. „Kiedy  śnieżnobiało kwitnie tarnina nadszedł czas na sianie jęczmienia”

W tradycyjnym zielarstwie

Dowody archeologiczne wskazują, że owoce tarniny stanowiły pożywienie ludzi już w okresie neolitu.  Od wieków w zielarstwie wykorzystywano kwiaty,  zaś Słowianie przypisywali tarninie moc odpędzania zła. Krzewy sadzono przy domostwach by chronić od ognia, piorunów i morowego powietrza. Gałązki wieszano nad łóżkiem chorego, dymem okadzano chaty.

W Tyrolu jest zwyczaj zjadania trzech pędów kwiatowych prosto z krzaka, by zapobiec gorączce i dnie moczanowej. Przy żółtaczce robi się okłady z owoców na klatkę piersiową.

Profil energetyczny kwiatu tarniny

Smak: smak gorzki, posmak cierpki, słodki
Energetyka: Lekko ochładza lub ociepla, osusza,
Tkanki: Wątroba, śledziona, żołądek, jelito grube
Działanie: Stymuluje, usuwa stagnację, napina, neutralizuje toksyny, trucizny, chłodzi wątrobę

Tradycyjnie kwiaty tarniny wykorzystywano do odtrucia krwi, jak środek napotny, moczopędny, łagodnie przeczyszczający. Kwiatowe herbatki  stosowano u dzieci z zaparciami, dla oczyszczania krwi przy chorobach skórnych i dolegliwościach reumatycznych. Do płukania w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła.

Zbierane na początku kwitnienia kwiaty trzeba szybko suszyć, rozłożone cienką warstwą w przewiewnym, zacienionym miejscu.

We współczesnej medycynie

Kwiat tarniny jest bogaty w witaminę C, magnez, kwercetynę, flawonoidy, fitosterole. Zawiera prunazynę, amigdalinę, triterpeny, kwasy organiczne i olejki eteryczne.

first blossom of spring, the blackthorn

Działanie: przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwskurczowe, moczopędne, żółciopędne, odtruwające, przeciwalergicznie, uspokajające.

• Usuwają szkodliwe produkty przemiany materii.
• Wzmacniają i uszczelniają naczynia krwionośne.
• Zmniejszają obrzęki i przekrwienie tkanek.
• Hamują reakcje alergiczne.
• Zmniejszają ryzyko chorób nowotworowych i naczyniowych [1]

Zastosowania:

• Nawracające zapalenia pęcherza, dróg moczowych, kamica, skąpomocz
• Hemoroidy, żylaki, pękające naczynka
• Niestrawność, zparcia,  wysoki poziom toksyn
• Infekcje przeziębieniowe, gorączka
• Podrażnienia zapalne skóry, wypryski, trądzik różowaty

Kwiat tarniny przepisy

Ze względu na zawartość amigdaliny kwiaty tarniny mają piękny, migdałowy aromat, który nasila się po zaparzeniu. W niewielkich ilościach mogą być stosowane jako dodatek smakowy.

Herbatka z kwiatu tarniny
2 łyżki suszonych lub świeżych kwiatów zaparza się 20 minut w szklance wrzątku. Pije 3-4 razy dziennie pół szklanki herbatki w nawracających zapaleniach dróg moczowych i pęcherza. Przy żylakach, hemoroidach, pękających naczynkach 1-2 szklanki. Zewnętrznie do płukania gardła.

Syrop z kwiatów tarniny
30 g kwiatów tarniny
120 ml wrzącej wody
100 g nierafinowanego cukru

Kwiaty zalać wrzątkiem i odstawić na 2-4 godziny. Przecedzić przez sitko starannie odciskając. Płyn przelać do rondelka, dosypać cukier. Podgrzewać na małym ogniu mieszając do rozpuszczenia cukru. Przelać do wysterylizowanego słoiczka. Przy zaparciach i problemach moczowych stosuje się łyżeczkę syropu kilka razy dziennie. Można wykorzystać do przyprawiania deserów lub napojów zamiast esencji migdałowej.