Żmijowiec zwyczajny wyciąga trucizny, rozluźnia, relaksuje

Żmijowiec zwyczajny [Echium vulgare] malowniczo zdobi kwietne łąki przyciągając rzesze owadów i motyle. Jest krewnym ogórecznika i żywokostu, chociaż niebieskie kwiaty wyglądem przypominają ostróżki z rodziny jaskrowatych.

Żmijowiec zwyczajny wyciąga trucizny, rozluźnia, relaksuje

W dawnych wiekach żmijowce wykorzystywano do wydalania trucizn, jako antidotum na ukąszenia jadowitych żmij, węży i skorpionów. Uważano, że samo spożycie ziela chroni przed ukąszeniami.

Żmijowiec zwyczajny

Występuje pospolicie na suchych nieużytkach, pastwiskach, łąkach, poboczach dróg, nasypach kolejowych, starych kamieniołomach i żwirowniach. Wzniesione nakrapiane łodygi dorastające do metra wysokości pokryte są włoskami i czerwonawymi brodawkami.

zastosowania żmijowca

Na szczytach łodyg niebieskie kwiaty zebrane w kwiatostany. U podstaw kwiatowych wyrastają pręciki, które przypominają języki żmij,  a nasiona ich główki . Drugi człon nazwy botanicznej echium pochodzi z greckiego echis czyli żmija.

W tradycyjnym zielarstwie

W starożytności żmijowiec uważano za środek zapobiegawczy oraz antidotum na ukąszenia jadowitych stworzeń. Dioskurydes twierdził, że ten co spożył żmijowca, nie może być ukąszony przez jakiegokolwiek węża bądź żmiję.

William Coles w Art of Simples pisał:  Żmijowiec ma łodygi nakrapiane jak wąż lub żmija, jest najlepszym lekarstwem na trucizny i żądła skorpionów.

żmijowiec zwyczajny echium vulgare lecznicze właściwości

Ziele stosowano przy uporczywym kaszlu, padaczce, wypryskach skórnych, na źle gojące się rany i jako środek znieczulający. Nasiona warzono z winem by „pocieszyć serce i odpędzić melancholię”.

Natura energetyczna: smak słodki, nijaki, o chłodzącym, lekko ściągającym i nawilżającym działaniu. Usuwa trucizny i gorączkę, chroni serce przed toksycznością.

Napary z liści przy korzeniu stosowano wewnętrznie jako środek moczopędny w leczeniu gorączki, bólów głowy, kaszlu. Wywary z korzenia do przemywania bolących, zaczerwienionych oczu.  Ziele gotowane z miodem jako płukanki jamy ustnej leczy wrzody, wykwity, afty stany zapalne dziąseł i gardła. Okłady ze świeżych liści i kwiatów pomocne w leczeniu czyraków, wyprysków, popękanej skóry.

Działanie żmijowca

Roślina zawiera alkaloidy, olejki eteryczne, garbniki, fitosterole, saponiny, śluzy, polisacharydy i kwasy tłuszczowe. Jest bogata w alantoinę o działaniu zmiękczającym, nawilżającym, wygładzającym, regenerującym, stymulującym wzrost zdrowej tkanki. Na skórę żmijowiec działa podobnie jak żywokost przyspiesza gojenie, poprawia elastyczność, wygładza i zmiękcza naskórek.

Echium vulgare przepisy ze żmijowca

Działanie żmijowca: Przeciwzapalne, napotne, moczopędne, odtruwające, gojące, przeciwbólowe, rozkurczowe, przeciwkaszlowe, rozluźniające, relaksujące, uspokajające, antydepresyjne. W nalewkach silnie przeciwutleniające, odtruwające [1].

Ziele, liście i kwiaty zbiera się w porze kwitnienia od czerwca do sierpnia. Suszy w przewiewnym, zacienionym miejscu. Korzeń pozyskuje się jesienią.  Kwiaty żmijowca można dodawać do sałatek, młode listki dusi się jako zamiennik szpinaku.

Przeciwskazania: Ciąża, karmienie piersią, niewydolność wątroby. Nie należy przekraczać zalecanych dawek, nie stosować dłużej niż 2-3 tygodnie bez przerwy.

Żmijowiec przepisy

Napar
Łyżkę ziela zalane szklanką wrzątku zaparza się pod przykryciem 20 minut. Przedtem można zwilżyć spirytusem. Stosuje się pół szklanki 1-2 razy dziennie jako środek relaksujący, wyciszający, rozluźniający, przeciwkaszlowy. Do okładów robi się bardziej stężony napar.

Ocet ze żmijowca
Napełnić w 1/3 słoik świeżo zebranym, rozdrobnionym zielem lub samymi kwiatami. Zagotować syrop z wody i cukru w proporcji 4 łyżki na litr. Po przestudzeniu zalać ziele nieco więcej niż 2/3 wysokości. Przykryć gazą, naciągnąć gumką. Ostawić w temperaturze pokojowej codziennie mieszając drewnianą łyżką. Po 3-4 tygodniach delikatnie odcedzić, przelać do butelek i ostawić w chłodne miejsce.
Inna metoda: 3 łyżki świeżego ziela zalać w słoiku 2 szklankami octu jabłkowego. Odstawić w ciemne miejsce na 2-3 tygodnie, codziennie wstrząsając.

nalewka ze żmijowca

Nalewka
1 część świeżych kwiatów zalać 3 częściami wódki, macerować 4 tygodnie i przefiltrować. Stosuje się 1-2 łyżki stołowe rozcieńczone w wodzie. Stosuje się przy depresji, napięciu nerwowym, rozdrażnieniu, pobudzeniu, bólach głowy. „Broni serce przed zjadliwością gorączek zarazy i tłumi opary melancholii.

Oliwka
Rozdrobnione świeże kwiaty i liście skropić spirytusem. Po pół godzinie zalać oliwą z oliwek lub olejem tłoczonym na zimno całkowicie przykrywając zioła. Wstawić do kąpieli wodnej, podgrzewać na małym ogniu 2 godziny. Odstawić pod przykryciem do wystudzenia. Powtarzać dwa kolejne dni i przefiltrować. Oliwkę można stosować bezpośrednio na skórę, albo użyć do wyrobu maści.
„W cudowny sposób leczy rany, wrzody, wypryski. Przydatne do nakładania na rany zadane przez ukąszenia jadowitych stworzeń jak żmije, wściekłe psy albo dowolną zatrutą broń. Wydobywa truciznę albo jad i wywołuje leczenie”

0 0 votes
Article Rating

Możesz również polubić…

guest

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
%d bloggers like this: